de geesten. Ruim begiftigd met verbeelding, vonden zij de overstap van deze
wereld naar de onzichtbare heel gemakkelijk te maken. Zij zegden dat de hemel
en de aarde maar een meter van elkaar gescheiden waren, en dat op ‘de dunne
plaatsen’ de afstand zelfs kleiner was! Het woord ‘dunne plaatsen‘ kunnen we ook
gebruiken voor onze eigen ervaringen, wanneer we over onszelf heen in een
ontzagwekkend, maar toch heel vriendelijk mysterie terechtkomen.
schepping is immers rijkelijk van goddelijkheid doortrokken. Die goddelijkheid
omvat ons helemaal, en zij laat zich kennen, onvoorspelbaar, als wij ogen hebben
die zien. Het gordijn tussen Gods wereld en wat wij ‘onze wereld’ noemen, wordt
dikwijls voor een ogenblik weggetrokken om ons een blik te gunnen op ‘de
overzijde’.
vinden is. Zoveel plaatsen waar schoonheid te vinden is! Een woest landschap,
een verre berg, een prachtige zonsondergang, een sterrenhemel, of de bulderende
zee, zoveel kan ons betoveren. Of nog, verliefd worden kan onze wereld helemaal
herscheppen. Of het goddelijke laat zich zien in een glimlach, in de dunne
vinger van een baby, in menselijke schoonheid, een vriendelijke opmerking, een
stukje muziek. Het gelaat van een bedelaar, het oog van een van honger stervend
kind, het verstilde stervensmoment van iemand die we liefhadden, kan ook de
deur van ons hart openbreken.
alle dingen gevonden worden. Onze Gewijde Ruimte wijst ons dagelijks naar
Jezus, in wie het menselijke en het goddelijke op volmaakte wijze de ene
Persoon vormen.
