“Ik moet meer werk maken van mijn gebed”, hoor je wel eens zeggen. Een zelfaansporing waarbij je aangeeft dat je wat meer zorg wil besteden aan je innerlijk leven, om langs die weg tot gebed te komen. Heel belangrijk en waardevol, zo’n uitspraak. Want indien we ons innerlijk leven niet zelf wat in handen nemen, verglijden we onvermijdelijk naar oppervlakkigheid.
En toch schuilt er achter die zelfaansporing ook een zeker gevaar. Zij kan ons namelijk tot de overtuiging brengen dat wij het zijn die ons innerlijk leven geheel in de hand hebben. Het initiatief voor de verbondenheid met God – daar gaat het toch over in het innerlijk leven – ligt echter niet bij ons, maar bij God. Hij is naar ons op zoek. Hij wakkert in ons het verlangen aan om met Hem verbonden te leven.
Met een beeld dat Jezus graag gebruikte: God is als de zaaier, wij zijn de grond die het zaad ontvangt en het onder de regen en zon van Zijn genade laat kiemen tot rijke vruchten.
Team Oude Abdij Drongen
