Het openbaar onderwijs in Vlaanderen heeft dan maar, halsoverkop, beslist om een algemeen hoofddoekenverbod uit te vaardigen. Net zoals in Frankrijk, overigens. In Groot-Brittannië wil men dan weer een verbod van internetaansluiting opleggen aan internetpiraten. Ook hier is het land van de vrijheid voorloper geweest in het verbieden. In Nederland wil de PvdA een gedwongen anticonceptie voor “slechte moeders”. Een gebod deze maal, geen verbod. Maar de logica is dezelfde.
De bedoeling is duidelijk. En neen, dat hoofddoekenverbod lijkt me geen verborgen uiting van discriminatie.
Absolute verboden uitvaardigen is een teken van onmacht, een verborgen capitulatie. Het verwijst naar de crisis van “de wet” in onze culturen. Alles moet kunnen. Taboe’s zijn taboe. Tenzij als je raakt aan …
Een samenleving kan niet zonder regels. Maar ook niet zonder respect, dialoog en bereidheid tot echte vernieuwing. Soms is verbieden noodzakelijk. Maar een positief en aantrekkelijk aanbod is doorgaans werkzamer.
