wij Hem ontmoeten in het Evangelie, spreekt ons aan. Maar we hebben het
misschien een beetje lastig met de dogmatische verabsolutering van zijn
persoon, die van Hem zomaar een God maakt. Wij zien Hem liever als een gewoon,
en toch uitzonderlijk mens, zoals er wellicht nog anderen zijn.
Hem inderdaad ontmoeten, zoals de mensen van zijn tijd Hem ontmoet hebben, als
een uitzonderlijk iemand. Wanneer wij dan zijn levenshouding, zijn manier van
naar mensen toe te gaan, de kracht en het rake ook van zijn woord, zijn
authenticiteit, zijn radicaliteit, de zuiverheid, d.i. het weigeren van elke
zelfbetrokkenheid bij het leven volgens zijn inzichten, en de manier waarop Hij
van daaruit naar de dood heeft toegeleefd, de intensiteit van zijn gebed en van
zijn Godsverbondenheid tot ons hebben laten doordringen, dan zullen wij
misschien ook tot het besluit komen: die man is op een unieke manier bij God,
die man is in God. Dat overkwam alvast de honderdman onder het kruis.
