Op 10 december 2014 gaf Paus Franciscus een interview toe aan de krant «La Stampa». Roderick Vonhögen publiceerde een Nederlandse vertaling van dit interview op zijn blog. Graag enkele uittreksels.
(3/3) Is de eenheid
van Christenen een prioriteit voor u?
«Ja, voor mij
heeft de oecumene prioriteit. Er bestaat vandaag de dag een oecumene van het
bloed. In sommige landen worden christenen omgebracht omdat ze een kruisje
dragen of een Bijbel hebben, en voordat ze omgebracht worden wordt hen niet
gevraagd of ze Anglicaans, Luthers, katholiek of orthodox zijn. Het bloed wordt
vermengd. Voor hen die doden zijn we christenen. We zijn verbonden in bloed,
ook al zijn we er nog niet in geslaagd om de noodzakelijke stappen naar
onderlinge eenheid te nemen en de tijd misschien nog niet gekomen is.
De
eenheid is een genade waar we om moeten vragen. Ik kende een parochiepriester
in Hamburg die bezig was met het zaligverklaringsproces van een katholieke
priester die door de Nazi’s onthoofd was omdat hij kinderen de catechismus
onderwees. Na hem volgde in de lijst van veroordeelde mensen een Lutherse
dominee die om dezelfde reden was omgebracht. Hun bloed werd vermengd. De
parochiepriester vertelde me dat hij naar de bisschop was gegaan en hem had
gezegd: «Ik ga verder met dit proces, maar dan voor allebei, niet alleen
voor dat van de katholieke priester.» Dit is wat oecumene van het bloed
is. Het bestaat nog steeds vandaag, je hoeft alleen de kranten maar te lezen.
Hen die Christenen doden vragen niet om je identiteitspapieren om te zien in
welke Kerk je werd gedoopt. We moeten deze realiteit in overweging nemen.»
(2/3) Sommige
passages uit “Evangelii Gaudium” kregen kritiek uit ultraconservatieve hoek in
de Verenigde Staten. Hoe voelt het om als paus een “Marxist” te worden genoemd?
De Marxistische
ideologie is verkeerd. Maar ik heb in mijn leven veel Marxisten ontmoet die
goede mensen zijn, dus ik voel me niet beledigd.”
Het meest
treffende gedeelte van de Exhortatie sprak over een economie die “ter dood
brengt” …
«Er staat niets
in de Exhortatie dat je niet terug kunt vinden in de sociale Leer van de Kerk.
Ik sprak niet vanuit een technisch perspectief, maar ik probeerde een beeld te
schetsen van wat er aan de hand is. Het enige specifieke citaat dat ik
gebruikte gaat over de «gunstige overflow» theorie, die er vanuit
gaat dat economische groei, aangemoedigd door een vrije markt, er
onvermijdelijk in slaagt om grotere rechtvaardigheid en sociale insluiting tot
stand te brengen.
De belofte was dat als het glas volraakte, het zou
overstromen, ten gunste van de armen. Maar wat integendeel gebeurt is dat als
het glas volraakt, het op magische wijze groter wordt, en er nooit iets
uitstroomt voor de armen. Dit was de enige verwijzing naar een specifieke
theorie. Ik zeg nogmaals dat ik niet vanuit een technisch perspectief sprak,
maar vanuit de sociale Leer van de Kerk. Dat betekent niet dat je een Marxist
bent.»
(1/3) Kerstmis
wordt vaak als een suikerzoet sprookje gepresenteerd. Maar God wordt geboren in
een wereld waarin ook zoveel lijden en ellende bestaat.
«Wat we in de
Evangelieverhalen lezen is een aankondiging van vreugde. De evangelisten
beschreven een vreugdevolle gebeurtenis. Je vindt er geen bespiegelingen over
een onrechtvaardige wereld en over hoe God in zo’n wereld geboren kon worden.
Dat alles is de vrucht van onze eigen overweging: de armen, het kind dat in een
kwetsbare situatie ter wereld moet komen. Het Kerstfeest was geen veroordeling
van het sociale onrecht, van de armoede, maar het was een aankondiging van
vreugde.
De rest zijn conclusies die wij trekken. Sommigen terecht, andere
minder juist, weer andere van ideologische aard. Het Kerstfeest is vreugde,
gelovige vreugde, vreugde van God, innerlijke vreugde, van licht, van vrede.
Als je niet in staat bent, of in een menselijke situatie verkeert dat je die
vreugde niet kan begrijpen, dan beleef je dit feest met een wereldlijke
vreugde. Maar er is een verschil tussen diepe vreugde en een wereldlijke
vreugde.»
