De voorbije week namen 180 experten deel aan de 7de internationale conferentie over christelijke Arabische studies in het Spaanse Granada. Pater Samir Khalil Samir sj, directeur van het studie- en documentatiecentrum voor het Arabisch christendom van de Sint-Jozefuniversiteit in Beirut hield er een opgemerkte voordracht.
“De wijze waarop Europa afstand neemt van zijn christelijke wortels is schokkend voor de christenen uit het Nabije en Midden Oosten. Zij zijn verwonderd dat Europa zo verwijderd lijkt van zijn geloof.”
Pater Samir legde uit dat de invulling van scheiding tussen Kerk en staat in het Oosten heel verschillend is van die in het Westen. Het westerse secularisme streeft ernaar om elke uitdrukking van christelijk geloof te weren uit de publieke domein en het te verbannen naar de strikt persoonlijke levenssfeer.
In het Oosten, daarentegen, bestaat er zoiets als een positieve scheiding van Kerk en staat die ernaar streeft om onderscheid te maken tussen politiek en godsdienst, zonder ze van mekaar te willen afscheiden.
“Het is niet mogelijk om zo maar abstractie te maken van de godsdienst bij het nemen van politieke beslissingen omdat godsdienst staat voor een ethische traditie van de mensheid”, stelde Samir.
Dit gaat volledig in de richting wat zowel Benedictus XVI als de Franse president Sarkozy onlangs verklaarden in Parijs over de “laïcité positive”. Het lijkt me bijna voor de hand liggend dat we in die richting zullen evolueren. Willens nillens, voor sommigen. Het zal een grote aanpassing vragen. Ook voor heel wat christenen.
