Basiliek van de Aankondiging
Meer van Tiberias
Galilea
Vandaag had iets overdonderend.
Deze morgen, in Nazareth, de eucharistie van de Aankondiging gevierd, vlak vóór de grot waar, volgens de overlevering, dit wonder gebeuren heeft plaatsgevonden. Vervolgens met de boot het meer van Tiberias overgestoken. Na een half uurtje werd de motor stilgelegd en heb ik het verhaal voorgelezen van Jezus die over het meer loopt. Vervolgens aangemeerd in Capharnaum, het dorpje waar Jezus een tijd gewoond heeft, eens begonnen met Zijn publieke leven. Het middagmaal vond plaats op de berg van de Zaligsprekingen. In de namiddag hebben we de plaats bezocht waar Petrus door Jezus tot Zijn opvolger werd aangesteld. Ten slotte nog het verhaal van de broodvermenigvuldiging, op de desbetreffende plaats. Veel voor één dag.
Het meer was prachtig. En zo ook de andere plaatsen, een voor een, in al hun eenvoud. Het lezen van de schriftteksten was aangrijpend. De erop volgende stille gebedstijden intens.
Ik vermoed dat ik deze teksten voortaan anders zal lezen en er anders mee zal bidden. Ik heb gezien, gevoeld en geroken waar deze gebeurtenissen zich hebben afgespeeld. De “context”, weet je wel.
Ik had deze middag, op de berg van de Zaligsprekingen, zin om daar te blijven. Om verschillende dagen de stilte in te gaan en te bidden. Gewoon bij Hem zijn.
