Een druk seizoen komt eraan. Er zal ons waarschijnlijk weinig tijd blijven om even
in een luie zetel tot rust te komen; om te genieten van de gloed van een
haarvuur; om vrijblijvende, ontspannen gesprekjes te voeren; om zich zonder
tijdsdruk te verheugen in een etentje onder vrienden.
Eigenlijk is het nu de tijd voor ‘thuis’. Maar wat betekent ‘thuis’?
Niet iedereen vindt een ‘thuis’, zoals dit passend zou zijn. Niet ieder kind
wordt geliefkoosd en gekoesterd. En niet naar iedere tiener wordt er geluisterd.
Niet ieder huwelijkspaar speelt het een heel leven samen klaar. Vele mensen
kijken uit naar een vriendelijke hand, naar een gelegenheid om te kunnen
praten. ‘Innerlijke dakloosheid’ is een ziekte
van onze tijd geworden. Een die snel om zich heen grijpt.
Niet iedereen vindt een ‘thuis’, zoals dit passend zou zijn. Niet ieder kind
wordt geliefkoosd en gekoesterd. En niet naar iedere tiener wordt er geluisterd.
Niet ieder huwelijkspaar speelt het een heel leven samen klaar. Vele mensen
kijken uit naar een vriendelijke hand, naar een gelegenheid om te kunnen
praten. ‘Innerlijke dakloosheid’ is een ziekte
van onze tijd geworden. Een die snel om zich heen grijpt.
Het volstaat naar iemands verhaal te luisteren, een
vriendelijke hand uit te steken, of iets zo eenvoudig als even te lachen. Ieder
van ons kan een ander te zeggen ‘Kom thuis’.
vriendelijke hand uit te steken, of iets zo eenvoudig als even te lachen. Ieder
van ons kan een ander te zeggen ‘Kom thuis’.
Margaret Silf
