Vandaag
vieren we het einde van de paascyclus: eerst veertigdagentijd, Goede Week en Paasfeest,
vorige week Hemelvaart en vandaag het
Pinksterfeest. We zijn het gewoon. Het komt elk jaar terug. Nochtans is het, op
zijn zachtst gezegd, een vreemde aaneenschakeling: een doorgoed Mens wordt tijdens een schijnproces veroordeeld en wordt
op een wreedaardige wijze ter dood gebracht. Zijn volgelingen laten Hem in de
steek. Na enige tijd blijkt dat Hij opnieuw leeft. Geleidelijk aan vatten zijn
voormalige vrienden en vriendinnen terug moed en beginnen opnieuw
gemeenschappen te vormen. Af en toe ontmoeten zij hun verrezen Heer, maar ze
hebben het moeilijk om Hem te herkennen. Toch geven die ontmoetingen hen moed
en kracht. En als ze dan geleidelijk aan ervan overtuigd beginnen te geraken
dat Jezus terug leeft, stijgt Hij op naar de hemel en verdwijnt voorgoed uit
hun midden. Nog zo iets eigenaardigs. Vandaag krijgen we dan de kers op de
taart, het pinksterfeest: vlammetjes op de hoofden van de eerste gelovigen.
toch wel ongewone reeks gebeurtenissen. Zeker weten. Ongeloofwaardig? Mocht deze
verhalencyclus echt ongeloofwaardig zijn, dan denk ik dat wij hier, bijna 2000
jaar later, niet meer samenkomen om ernaar te luisteren.
gaat het precies over in het feest van Pinksteren? Het gaat, noch min noch
meer, over de voltooiing van de menswording
van God. Gedurende een goede 30 jaar hebben mensen het voorrecht gehad om te
leven met Jezus, de Christus. Na de verrijzenis van Jezus is dit nog even
verder gegaan, tot aan de Hemelvaart. Met
het feest van Pinksteren, kort na de Hemelvaart en dus het einde van de fysieke
aanwezigheid van de Heer onder de mensen, begint het nieuwe tijdperk waarin wij
tot op vandaag nog leven: het tijdperk van de Geest.
voor of na zijn verrijzenis, kon niet altijd en overal bij iedereen aanwezig
zijn. De Geest van God wel. De Helper, zoals Hij het Johannesevangelie genoemd wordt, is voortaan altijd bij elk van
ons. De voltooiing van Gods menswording betekent met andere woorden dat de
Geest van God voortaan aanwezig is in ons diepste wezen. Ja, God woont in elk
van ons. Durven en willen wij dit geloven?
doet die Geest dan in ons?
lezingen van vandaag zijn daar heel helder over. Het verslag over het eerste christelijke pinksterfeest in de
Handelingen van de apostelen merkt op dat de meest verschillende mensen mekaar
gaan begrijpen. Mensen die totaal verschillende talen spreken stellen
verwonderd vast dat zij van mekaar snappen wat zij bedoelen. En in de Eerste
Korinthïersbrief getuigt Paulus ervan dat die ervaring van verbondenheid zich
verder blijft ontwikkelen tussen mensen van alle rangen, standen en talen.
het Johannesevangelie legt Jezus het zelf uit. Wat is het toch dat die fameuze
Helper, de heilige Geest in ons verricht? Ik citeer Jezus zelf: “De Helper, de heilige Geest die
de Vader in mijn Naam zal zenden, Hij zal u alles leren en u alles in
herinnering brengen wat Ik u gezegd heb.” Hebben wij dat goed gehoord? De Geest, die altijd bij ons
blijft, wil onze persoonlijke coach zijn. Hij wil, met eindeloos geduld, keer op keer opnieuw uitleggen en doen
begrijpen wat Jezus ons geleerd heeft. Met andere woorden, het is God zelf die
zich engageert om ons bij te staan om steeds meer te leren leven volgens het
Evangelie. God heeft zich niet alleen helemaal aan ons gegeven in zijn Zoon om
ons zijn liefde te leren kennen. Op het Pinksterfeest gedenken we dat Hij zich
volledig aan ons blijft geven in zijn Geest om ons te helpen steeds meer te
leven vanuit zijn liefde.
op Hem en Hem proberen lief te hebben. Als wij ons, met andere woorden, aan God
toevertrouwen, dan zal Hij ons tonen wat we verder moeten doen.
en willen wij dit geloven? Zijn wij bereid om deze belofte van Jezus ernstig te
nemen en willen wij hier aanmeewerken? De Heer geeft ons zijn Geest, helemaal.
Aan elk van ons om, op onze beurt, onze handen, voeten, ogen, oren, ogen,
verstand … alles wat wij hebben en zijn, ter beschikking te stellen.
