In de blog van het Amerikaanse SJ-tijdschrift « America » stond een dezer een interessante analyse. De vergelijking werd gemaakt met WO II en de weigering van de geallieerden om te onderhandelen met Hitler. Je kan immers niet komen tot een overeenkomst met een tegenstander die principieel geen vrede wil. De enige oplossing was de onvoorwaardelijke en volledige overgave van het nazi-regime.
De bestaansreden van Hamas is de vernietiging van Israël. Elke raket die Hamas afvuurt op Israël (en sinds zij in Gaza aan de macht gekomen zijn zijn dat er vele duizenden) is in hun ogen een goede daad. Welke onderhandelingsmarge laat dit toe ?
Het is overigens opvallend vast te stellen dat de reacties in de Arabische wereld al bij al gematigd zijn. Hamas en de onderliggende islamitische ideologie genieten niet meteen de steun van landen als Egypte of Saoudië Arabië die zelf ook geconfronteerd worden met religieus fanatisme.
