“Ben ik even een gelukzak », zei Marianne,
onze buurvrouw. Drie dagen geleden behoorde haar wagen tot een serie van 10 die
door een onverlaat in onze straat zwaar bekrast waren. Haar geluk bestond
hierin dat haar wagen een oud vehikel was en dat ze uitgerekend pas eergisteren
haar nieuwe wagen in ontvangst had genomen. Op één dag na …
Gisteren zat
onze zelfde buurvrouw in zak en as. ’s Nachts was er opnieuw een krasser aan
het werk geweest. 13 wagens hadden mogen delen in de heldendaden. Deze maal ook
de spiksplinternieuwe wagen van Marianne. Je zou voor minder in alle staten
zijn.
Geluk is broos.
Goed
maar dat ons eigenlijke geluk niet afhangt van vergankelijke dingen.
maar dat ons eigenlijke geluk niet afhangt van vergankelijke dingen.
