Een van Ignatius’
aanwijzingen voor ons gebed is een plaatsvoorstelling te maken: ‘met mijn
innerlijk aanschouwingsvermogen de concrete plaats zien’. Niet beginnen met
onze verstandelijke vragen. De scene in mij toelaten. Horen wat er gezegd
wordt, zien wat er gedaan wordt. Kan ik deel uitmaken van deze scene? Welke
relatie heb ik ermee? Wat is mijn plaats erin?
aanwijzingen voor ons gebed is een plaatsvoorstelling te maken: ‘met mijn
innerlijk aanschouwingsvermogen de concrete plaats zien’. Niet beginnen met
onze verstandelijke vragen. De scene in mij toelaten. Horen wat er gezegd
wordt, zien wat er gedaan wordt. Kan ik deel uitmaken van deze scene? Welke
relatie heb ik ermee? Wat is mijn plaats erin?
Waar het om gaat: je
verbeelding gebruiken om je in te leven in het tafereel waarover je nu gaat
bidden. De passage uit het Evangelie die het gebed ondersteunt is niet alleen
maar de vrome herinnering aan een gebeurtenis uit het verleden. Het is het
mysterie van een voorval uit Jezus’ leven, dat voor degene die het beschouwt
iets wordt dat nu gebeurt.
verbeelding gebruiken om je in te leven in het tafereel waarover je nu gaat
bidden. De passage uit het Evangelie die het gebed ondersteunt is niet alleen
maar de vrome herinnering aan een gebeurtenis uit het verleden. Het is het
mysterie van een voorval uit Jezus’ leven, dat voor degene die het beschouwt
iets wordt dat nu gebeurt.
Piet van Breemen sj en Hans van Leeuwen sj
