Niet veel mensen realiseren zich dat Ignatius van Loyola, niet zo lang na zijn bekering, een diepe depressie doormaakte en op het punt heeft gestaan om zelfmoord te plegen. Gelukkig realiseerde hij zich snel dat dit destructief was en dat hij zijn gedachten en gedrag moest veranderen. Hij had de neiging om in extremen te vervallen, zichzelf steeds meer op te leggen wanneer hij vastte; dit bracht zijn gezondheid in gevaar.
Net als bij de hedendaagse Cognitive Behavioural Therapy (CBT) was hij zo verstandig om te onderzoeken of zijn gedachten en gebedsgewoonten redelijk waren. Hij realiseerde zich dat hoewel ze er goed uitzagen aan de oppervlakte, ze een slechte invloed op hem hadden. Zo raakte hij door urenlang gebed te uitgeput om de volgende dag te kunnen studeren.
Idealisme en perfectionisme kunnen goed lijken, maar kunnen zeer destructief zijn. Ignatius heeft iets belangrijks over evenwicht en mate geleerd: dingen zijn tot op zekere hoogte goed en dan worden ze slecht. Bedenk hoeveel dingen we in ons leven in balans moeten houden: de optimale hoeveelheid stress, lichaamsbeweging, eten, sociaal leven enz. Deze serie zal tien ignatiaanse tips geven voor het bewaren van evenwicht in onze geestelijke gezondheid
Brendan McManus sj
