Gedurende het paasoctaaf krijgen we de grote verschijningsverhalen te lezen in de liturgie. Gisteren hoorden we de wonderbare visvangst uit Joh. 21. Een heerlijk verhaal in al zijn soberheid en realisme.
Ik was bijzonder getroffen door het feit dat Jezus in deze episode helemaal geen bijzondere dingen vraagt aan zijn leerlingen. Het enige wat er gebeurt is dat Jezus in hun midden komt; ook al zijn die mensen zich daar in het begin niet van bewust.
In de aanwezigheid van de Verrezene blijft hun leven zijn normale beloop kennen. Hun gebruikelijke werk (vis vangen) blijft hun gebruikelijke werk. Alleen lukt het nu beter. En ook eens ze Jezus herkend hebben blijft het leven zijn gewone gang gaan en gaan ze samen ontbijten. In alle eenvoud.
Leven vanuit het geloof in de Verrezene is gewoon leven. Aan de buitenkant is er geen verschil te zien. We hoeven geen uitzonderlijke dingen te verwachten of te doen. Het Evangelie gaat niet over tovenarij.
En toch maakt het geloof en het vertrouwen in de Levende alles anders.
