Vandaag hebben we het feest van de heilige Klara gevierd. Merkwaardige vrouw. Op 18-jarige leeftijd besloot ze een comfortabel leven op te geven om, in het spoort van Franciscus van Assisi, een contemplatief leven te gaan leiden in radicale armoede.
Ik las ooit een biografie van haar. Het enige wat ik me herinner is de concrete wijze waarop Klara wilde dat haar geestelijke dochters, de Klarissen, die armoede zouden beleven: de vruchten van de eigen arbeid weggeven en leven van datgene wat ze krijgen. Inderdaad, eerder radicaal.
Alles wat je hebt loslaten en enkel nog leven van wat je gegeven wordt. Dat is ook wat Jezus deed.
Armoede is niet voor niets een van de evangelische raden. En die raad beperkt zich niet tot geestelijke armoede.
