Ik denk dat bij het proberen van veel dingen er meer
bescheidenheid dan trots komt kijken: bijvoorbeeld, jezelf presenteren als
een dwaas omwille van Christus; of jezelf honderd procent geven aan een taak die nog nooit eerder verricht is. Ik denk dat het nederigheid vereist om
jezelf in een positie te plaatsen – met de bedoeling dat anderen Christus meer liefhebben
– waarin anderen van je zullen profiteren en je als een soort van “gemakkelijk doelwit”
zullen zien.
want hij denkt niet aan zijn image of aan wat anderen van hem denken. Hij zal zich
volledig toeleggen op zijn taak, op zijn leven; onverschillig voor wat anderen
van hem denken, niets gevend om of er wel of niet over hem gepraat wordt.
trots, maar ik denk dat het veel echte nederigheid vraagt om zo te handelen.
