Het is een zegen als je kan vergeven. Vergeven is
niet zozeer een cadeau voor wie vergeven wordt. Het is in de eerste plaats
genezend en helend voor wie zelf kan vergeven. Dan kan je het verleden – in het
bijzonder de pijnlijke gebeurtenissen die daar gebeurd zijn – eindelijk
loslaten en de bladzijde omslaan.
Vergeven is geen teken van zwakheid. Vergeven
vooronderstelt immers dat je de pijnlijke episodes uit je leven in de ogen kijkt.
Het is teken van een authentiek verlangen ten volle te leven in de
werkelijkheid die de jouwe is. Net zoals vergeten, kan je ook niet zomaar beslissen om te
vergeven. Je kan er hooguit voor open staan.
Nikolaas Sintobin sj
