Vandaag hebben we een uitstapje gemaakt naar Sainte Anne d’Auray, het belangrijkste bedevaartsoord van Bretagne. Een grote basiliek met esplanade, heel wat kapellen en bijhorende gebouwen.
Na het bezoek aan de basiliek ging ik even zitten, vlak bij de uitgang, naast een wijwatervat.
Eerst zag ik een groep dames van middelbare leeftijd. Een voor een doopten ze een vinger in het vat en maakten een kruisteken. Meteen erna zag ik een jonge vader die zijn zoontje van enkele jaren oud geduldig een kruisteken leerde maken. Tot slot zag ik een jongetje dat op zijn eentje rustig een kruisteken maakte. Vervolgens stak het opnieuw de hand in het wijwatervat en ging naar een broertje of zusje in de kinderwagen. Rustig bevochtigde het de vinger van het kind, en stuurde diens handje om op zijn beurt een kruisje te slaan op zijn borst.
Gewone mensen.
