In de
verrijzeniservaring heeft de gelovige gemeenschap een unieke plaats. Die
zekerheid van ‘ik ben niet meer alleen’ heeft niet enkel haar grond in onze
verbondenheid met de Levende Heer, die ons in Naam van God terug tot leven
roept. Ze wordt ook tastbaar gemaakt door onze verbondenheid met elkaar juist
op dat vlak.
verrijzeniservaring heeft de gelovige gemeenschap een unieke plaats. Die
zekerheid van ‘ik ben niet meer alleen’ heeft niet enkel haar grond in onze
verbondenheid met de Levende Heer, die ons in Naam van God terug tot leven
roept. Ze wordt ook tastbaar gemaakt door onze verbondenheid met elkaar juist
op dat vlak.
De ervaring van te
herleven is zó opbeurend, dat niemand ze voor zichzelf kan houden. Men moet het
doorvertellen. “Hou me niet vast (enkel voor jezelf); ga eerder naar mijn
broeders en zeg hun….”(Joh. 20:17). Zo roepen wij elkaar terug tot leven
in Zijn naam. Dat schept een innige band tussen mensen. De verrijzenis-ervaring
roept de gemeenschap tot leven. Die gemeenschap zijn wij, hier.
herleven is zó opbeurend, dat niemand ze voor zichzelf kan houden. Men moet het
doorvertellen. “Hou me niet vast (enkel voor jezelf); ga eerder naar mijn
broeders en zeg hun….”(Joh. 20:17). Zo roepen wij elkaar terug tot leven
in Zijn naam. Dat schept een innige band tussen mensen. De verrijzenis-ervaring
roept de gemeenschap tot leven. Die gemeenschap zijn wij, hier.
Een anonieme jezuïet
