Voorgaan en prediken doe ik graag. Er is de schoonheid van de liturgie, de rijkdom van het Woord, het aanvoelen van de gemeenschap, de samenzang …
Maar het meest aangrijpend in het priesterambt vind ik het toedienen van de sacramenten. Eucharistie en biecht, doop en huwelijk. Met ziekenzalving heb ik weinig ervaring.
In zijn romans beschrijft Graham Greene op heel aanschouwelijke wijze de kern van dit onwezenlijke geloofspunt: Gods rechtstreekse aanwezigheid in die zichtbare, hoorbare of voelbare tekens. Het maakt alles anders.
Het is een genade om de sacramenten te ontvangen. Maar ik ervaar het vaak ook als een genade om ze te mogen toedienen.
