Wanneer je een periode van eenzaamheid doormaakt, is dat moeilijk, maar het hoeft niet helemaal negatief te zijn.
Misschien leren we dan meer over onszelf en het belang van positieve relaties in ons leven. We krijgen de kans om te danken voor iedereen die een zegen is in ons leven en, als dat nodig is, om verzoening te zoeken. We realiseren ons dat ‘niemand een eiland is’ en dat we elkaar allemaal nodig hebben voor een goede kwaliteit van leven.
We onderzoeken onze verwachtingen van onszelf of van anderen en realiseren ons dat niemand die diepe innerlijke ruimte in ons hart volledig kan vullen die God voor zichzelf alleen heeft gereserveerd.
We herhalen het gebed van Sint-Augustinus: “U hebt ons voor uzelf gemaakt, o Heer, en rusteloos is ons hart tot het rust vindt in U.” Dit helpt ons om ons gebedsleven te verdiepen en de Schrift biedt ons veel woorden van hoop. “Als God vóór ons is, wie zal dan tegen ons zijn?” (Rom. 8:31) of: “Ik zal de Vader vragen jullie een andere helper geven, die voor altijd met jullie zal zijn” (Joh. 14:16).
Siobhán O’Keeffe SHJM
