Wat is stilte trouwens?
Je kan je helemaal hullen in zwijgen terwijl het aan de binnenkant stormt en
één chaos is van heftige gemoedsbewegingen. Je kan ook in een erg luidruchtige
omgeving vertoeven en innerlijk toch in diepe rust verkeren. Anders gezegd,
afwezigheid van geluid op zich volstaat niet om stilte te ervaren. Er is meer
nodig. Stilte als ervaring heeft in de eerste plaats te maken met een
innerlijke houding.
Voor velen is stilte de
toegangspoort naar hun innerlijkheid: een niveau van ervaring waar je niet de
speelbal bent van humeur of hormonen en dat niet kan worden gemanipuleerd; een
innerlijke ruimte waar je
ervaringen kan opdoen van verwondering, zinvolheid, vervulling en gedragenheid;
waar vluchtigheid en onvoorspelbaarheid plaats kunnen maken voor duurzame
betrouwbaarheid; waar je je diepste verlangen kan leren kennen en zo dichter
kan komen bij je ware zelf. Sommigen
ontdekken die innerlijkheid als de dimensie in hun leven waar ze uitgenodigd
worden om te groeien in waarheid, waar eenzaamheid kan worden omgevormd tot
ontmoeting, verlatenheid tot verbondenheid.
Stilte-beoefenaars
beschouwen stilte vaak als een noodzakelijke voorwaarde voor persoonlijke
groei. De invulling en betekenis die ze eraan geven kan erg verschillend zijn.
