Graag deel ik met u de homilie die ik maakte voor vandaag.
We zijn hier samen om eucharistie te
vieren, ttz om te danken. Zonet hebben we geluisterd naar een stukje uit het
Evangelie, ttz de Blijde Boodschap. Danken en Blijde Boodschap, als ik die
woorden hoor, dan denk ik niet meteen aan het soort lezingen die we zonet hebben
beluisterd. Er komen heel wat woorden in voor als smaad, schande, verduisteren … Ruimer, lijken ze eerder bedoeld om angst aan
te jagen. Hoe moet je dit begrijpen?
opmerkingen maken.
Als christenen
lezen wij de Bijbel steeds vanuit de persoon van Jezus. We worden uitgenodigd
om al de teksten te begrijpen met als leessleutel het leven, de dood en de
verrijzenis van Jezus. Met andere woorden, elke tekst uit de Bijbel is, op de
een of de andere manier, Blijde Boodschap.
De eerste lezing
uit de profeet Daniël en de Evangelielezing uit Marcus die we zonet hoorden,
behoren tot het litteraire genre van de eschatologie: teksten die het hebben
over het einde der tijden. Typisch voor dit soort bijbelse geschriften is dat
het er heel hevig aan toe gaat: ze bieden een overvloed aan angstaanjagende
beelden en vergelijkingen. Wij zijn daar vandaag niet meer zo mee vertrouwd.
Maar eigenlijk is de bedoeling ervan heel eenvoudig: de aandacht trekken; de
boodschap meegeven dat het hier echt over iets belangrijks gaat dat we niet
zomaar mogen voorbij laten gaan.
helpen om door te dringen in de diepere betekenis van deze teksten. We naderen trouwens
het einde van het kerkelijk jaar. Het is alsof we nogmaals extra gewaarschuwd
worden. We worden nog snel even herinnerd aan de kernpunten van onze
christelijke openbaring.
één kernpunt kort toelichten.
1.
In het boek Daniël horen we dat vele doden
zullen ontwaken om eeuwig te leven. Meer in het bijzonder, diegenen die zich
hebben ingezet voor een betere wereld.
is goed dat het steeds opnieuw herhaald wordt omdat ons geloof zo klein en
kwetsbaar is. Neen, de dood heeft niet het laatste woord. Wel de liefde en de
rechtvaardigheid. Durven wij echt geloven in de verrijzenis? Ook voor onze
dierbaren? Ook voor ons?
2.
In zijn Brief aan de Hebreeën leert Paulus ons
dat de Passie van Jezus ons vergeving heeft gebracht. Dat Jezus ons bevrijdt
van zonde en onrecht. Eens en voorgoed.
We weten goed genoeg dat dit niet
betekent dat er geen zonde en onrecht meer zijn in onze mensenwereld. Onze dagdagelijkse ervaring illustreert dit
doorlopend. De verzoening waar Paulus het over heeft betekent wel dat niet het
kwaad het laatste woord heeft. Wel de Liefde. Durven wij geloven in de Liefde?
Ook voor ons? Durven wij geloven in vergeving? Ook voor ons?
In de evangelielezing,
ten slotte, hoorden we dat “dit geslacht
niet zal voorbijgaan totdat dit alles gebeurd is.”
voor ons echt goed nieuws. En wel een overdaad aan goed nieuws: de overwinning
van de liefde, de verrijzenis, de vergeving … neen, ze zijn niet voor een
verre, onbestaande toekomst. Ook wij, zo belooft Jezus ons, zullen ze meemaken.
Het Rijk van God is nu reeds aanwezig onder
ons. Aan ons om onze ogen te openen, onze oren te spitsen en onze handen uit de
mouwen te steken.
opnieuw mogen vaststellen, is de Blijde Boodschap van God voor ons, mensen.
Laten wij bidden dat we de genade mogen ontvangen om er steeds meer in te mogen
geloven en er vanuit te leven.
