De voorbije dagen werd mijn FB-muur
overspoeld met enthousiaste berichtjes met de video van zuster Cristina. Deze
jonge Italiaanse ursuline nam onlangs deel aan de audities voor een gerommeerde populaire zangwedstrijd op de Italiaanse televisie. In de video zie je zuster
Cristina in typisch zusteruniform een liedje interpreteren. Ze geeft daarbij
danspasjes ten beste en produceert stemgeluiden die je niet meteen verwacht van
een religieuze. Een professionele zangeres zou het niet beter kunnen doen. Zo
oordeelde ook de jury.
overspoeld met enthousiaste berichtjes met de video van zuster Cristina. Deze
jonge Italiaanse ursuline nam onlangs deel aan de audities voor een gerommeerde populaire zangwedstrijd op de Italiaanse televisie. In de video zie je zuster
Cristina in typisch zusteruniform een liedje interpreteren. Ze geeft daarbij
danspasjes ten beste en produceert stemgeluiden die je niet meteen verwacht van
een religieuze. Een professionele zangeres zou het niet beter kunnen doen. Zo
oordeelde ook de jury.
Ik heb de beelden bekeken. Ook die van haar
medezusters die achter de coulissen in trance lijken te gaan bij het daverende
applaus dat Cristina oogst. Zelf vind ik dit eigenlijk niet zo leuk. Ik houd een onbehaaglijk gevoel over aan deze beelden. Ik ben even op zoek gegaan waarom.
medezusters die achter de coulissen in trance lijken te gaan bij het daverende
applaus dat Cristina oogst. Zelf vind ik dit eigenlijk niet zo leuk. Ik houd een onbehaaglijk gevoel over aan deze beelden. Ik ben even op zoek gegaan waarom.
Geen haar aan mijn hoofd dat eraan
twijfelt dat die jonge vrouw de beste bedoelingen heeft. Ongetwijfeld hopen
zij en haar medezusters oprecht hiermee,
rechtstreeks of onrechtstreeks, iets van het Evangelie te kunnen doorgeven. Ik twijfel echter aan de zinvolheid van deze “strategie”.
twijfelt dat die jonge vrouw de beste bedoelingen heeft. Ongetwijfeld hopen
zij en haar medezusters oprecht hiermee,
rechtstreeks of onrechtstreeks, iets van het Evangelie te kunnen doorgeven. Ik twijfel echter aan de zinvolheid van deze “strategie”.
Een dergelijk initiatief lijkt al te
zeer te spelen met het vooroordeel dat vrouwelijke religieuzen – en bij uitbreiding alle christenen – a priori wereld- en cultuurvreemde wezens zijn
die slecht in hun vel zitten. En wel op zo’n wijze dat het vooroordeel eerder versterkt wordt dan ontkracht. Is het immers niet zo dat de uitzondering de
regel bevestigt?
zeer te spelen met het vooroordeel dat vrouwelijke religieuzen – en bij uitbreiding alle christenen – a priori wereld- en cultuurvreemde wezens zijn
die slecht in hun vel zitten. En wel op zo’n wijze dat het vooroordeel eerder versterkt wordt dan ontkracht. Is het immers niet zo dat de uitzondering de
regel bevestigt?
Bovendien heeft de ervaring van de tweede
helft van de vorige eeuw aangetoond dat dit soort experimenten – denk maar aan Soeur Sourire o.p. en Père Aimé Duval s.j. – doorgaans
slecht afloopt. Niet omdat dit soort performance an sich slecht of verderfelijk
zou zijn. Want dat is niet zo. Wel omdat het godgewijde leven en de showbizz om allerlei, nogal voor de hand liggende, redenen niet samengaan.
Zelf houd ik van de media, ook van de televisie en van zijn eigen «litteraire genres». Ik heb de voorbije jaren meerdere malen de gelegenheid gehad om er actief aan mee te werken. Steeds echter vanuit mijn eigenheid als religieus.
helft van de vorige eeuw aangetoond dat dit soort experimenten – denk maar aan Soeur Sourire o.p. en Père Aimé Duval s.j. – doorgaans
slecht afloopt. Niet omdat dit soort performance an sich slecht of verderfelijk
zou zijn. Want dat is niet zo. Wel omdat het godgewijde leven en de showbizz om allerlei, nogal voor de hand liggende, redenen niet samengaan.
Zelf houd ik van de media, ook van de televisie en van zijn eigen «litteraire genres». Ik heb de voorbije jaren meerdere malen de gelegenheid gehad om er actief aan mee te werken. Steeds echter vanuit mijn eigenheid als religieus.
Ben ik nu een oude zeurkous aan het worden?
