Hieronder leest u een getuigenis geschreven door David, een jonge Amerikaan die begonnen is met de procedure om in te treden in de SJ.
Het is iemand die aan het begin staat. Te idealistisch? Hij heeft hoge idealen. Inderdaad. Maar goed ook.
«De voorbije zomer ben ik beginnen schrijven aan een 15 paginas-lange “spirituele autobiografie” voor mijn aanvraag om in te treden in de Sociëteit; en dat terwijl ik nog in het reine aan het komen was met het feit dat ik wat verliefd was geworden op een prachtige jonge vrouw die ik n mei had ontmoet. Dat ik me aangetrokken voelde tot een gehuwd leven op het moment zelf dat ik schreef over mijn verlangen om in te treden bij de jezuïeten bracht uiteraard een spanning teweeg. Maar, zoals de heilige Ignatius het leert, vrucht komt enkel maar voort uit spanning.
Indien het God’s verlangen is dat ik intreed in de Sociëteit van Jezus, dan zal ik nooit een gezin uitbouwen met de vrouw waarop ik verliefd ben geworden – dit inzicht heeft me afgelopen zomer heel wat verdriet bezorgd. Ik zal nooit een vader kunnen zijn; en toen ik een stille retraite deed vooraleer het semester begon, stond dit verdriet centraal in mijn gebed.
Mijn geestelijke begeleider zei hierover dat ik “rouwde om het verlies van een leven dat ik nooit zou leiden”. Dit inzicht gaf me heerlijke troost en vrede in mijn hart. Het is eigen aan elk engagement dat als je voor één goed iets kiest dat je dan de mogelijkheid uitsluit om deel te hebben aan een onbeperkt aantal andere goede dingen. Door te kiezen voor het goede dat erin bestaat om een symbolische vader te worden voor de gelovigen, sluit ik tegelijkertijd de mogelijkheid uit om een biologische vader te worden.
Ook al snijdt dit verdriet diep in mijn vlees, paradoxaal genoeg geeft het me ook troost omdat het voortkomt uit de wetenschap dat mijn relatie met Christus de enige zekerheid is die ik zal hebben in mijn leven. Ik zal nooit een vrouw en een gezin hebben bij wie ik ’s avonds kan thuiskomen, enkel een biddende, sterke verbondenheid met Christus.
Sommigen zullen het onbegrijpelijk vinden dat je een echt zinvol leven kan leiden zonder seksuele intimiteit, zonder de de vreugde van de lichamelijke nabijheid van een ander mens. Ik kan hier helemaal inkomen. Maar ik ben tot het inzicht gekomen dat door bewust te kiezen voor het celibaat, ik kies voor de kunst om vreugdevol te leven door te kunnen beminnen in zuiverheid en kuisheid.»
David Gregory
