De voorbije dagen waren deugddoend. 6 medebroeders die 7 jezuïetenprovincies vertegenwoordigen, 5 verschillende talen; 1 dertiger, 3 veertigers en 2 vijftigers. Één gemeenschappelijke zending en verbondenheid: zorgen voor de toekomst van het apostolaat van de Sociëteit van Jezus in onze streken; ttz, onze roeping en concrete levenswijze kenbaar maken aan jonge mensen in de hoop dat nieuwe jonge mannen onze rangen vervoegen.
Boeiend, uitdagend, gedreven, niet makkelijk.
Nieuwe websites, folders en flyers, vormingsweekends, persoonlijke begeleiding, video- en audiomiddelen, soms heel gesofistikeerd, soms heel eenvoudig.
Mij is duidelijker geworden dat we uit onze eigen traditie onze basisinspiratie en -methode moeten halen: de keuzepedagogie van de Geestelijke Oefeningen, leerschool in vrijheid, uitnodiging om zich voor de Heer de plaatsen om Zijn stem te kunnen horen; bij het luisteren naar het Woord en naar de eigen ervaring.
God roept. Ik geloof vast dat Hij vandaag net zo goed en zo vaak roept als in vroegere tijden. Ook tot het religieuze leven.
Zijn roep is er steeds om mensen te brengen tot volheid van leven.
Onze verantwoordelijkheid is groot.
