reageerde u bij haar voorwaardelijke vrijlating?
ermee gepaard gingen, deelde ik voor een stuk. Maar net zo streng als ik daarin
voor mezelf was, ben ik het ook voor de samenleving. Onze gevoelens toonden een
verharde, maar ook hypocriete samenleving, waarin ieder meent zelf het beste te
kunnen oordelen en daarbij meestal heel toegeeflijk is voor zichzelf en
veeleisend voor de ander. Als je twijfelt aan het oordeel van rechters, verval
je in een systeem van willekeur, chaos en machtsmisbruik. Die tendens
verontrust me zeer. De roep om afzondering van mensen met wie we het moeilijk
hebben, klinkt almaar luider. Ik hoop toch dat onze kansrijke samenleving, waar
zo veel goeds gebeurt, creatiever kan zijn om alternatieven te bedenken en om
mensen die mislukken, op te tillen.
De
vasten kan ons uitnodigen om eens kritisch naar onszelf te kijken. Liggen de
fouten enkel bij de ander? Dat klopt niet. Tot inkeer komen, is toegeven dat je
zelf ook niet perfect bent. Eenmaal je dat aanvoelt, kun je ook anderen kansen
geven. Maar het leven is hard en we krijgen almaar de boodschap dat je het zelf
moet waarmaken. Toch moeten we meer oog leren krijgen voor de kwetsbaarheid van
de ander. Ik ben ervan overtuigd dat christenen hier een belangrijke bijdrage
kunnen leveren aan de samenleving.
