Onlangs schreef ik een bijdrage over Onderscheiden in tijden van crisis. In de leer bij Ignatius van Loyola. Enkele uittreksels (3/6)
je het zwaar te verduren krijgt. Dan kan het namelijk bevrijdend zijn om in
gesprek te gaan met een vertrouwenspersoon.
verlangt dat de listen en de overredingskunst waarmee hij een rechtvaardige
ziel benadert, in het verborgene aanvaard en gehouden worden. Maar wanneer deze ze bekend maakt aan haar
goede biechtvader of aan een ander geestelijk iemand die zijn listen en
gemeenheden kent, valt hem dat zeer zwaar.
Want hij komt dan tot de conclusie dat hij met de gemeenheid waaraan hij
begonnen is niet verder kan gaan, nu zijn onmiskenbare listen bekend zijn
gemaakt. (G.O. 326)
Ignatius, verkiest om in het verborgene tewerk te gaan. Als het je niet goed
gaat kan het verleidelijk zijn ervoor te kiezen je innerlijke strijd helemaal
voor jezelf te houden. Uit schaamte, omdat je denkt dat er toch niets aan te
doen is, omdat je er een ander niet wil mee belasten enz. Die moeilijke
gedachten gaan dan vaak een leven op zich gaan leiden, sterker worden en dimensies
aannemen die totaal buiten proportie zijn. Het eenvoudig toevertrouwen van wat
zich in je afspeelt aan een betrouwbare persoon volstaat vaak om die negatieve
spiraal te stoppen en het probleem tot zijn ware omvang te herleiden.
Nikolaas Sintobin sj
