liefdesverhouding tot God en die tot de medemens in elkaar zijn ingebouwd (het
1e en het 2e gebod), dan zijn ons schuldbesef en de
stappen die wij zetten naar vergeving naar God en naar een medemens dat ook. Die
moeilijke stap naar verzoening zet Jezus altijd met ons. Dat is eigenlijk het sacrament van de verzoening. Jezus overbrugt met mij de afstand die mij, door
mijn zelfgerichtheid, van mijn medemens en van de Vader verwijderd houdt. Hij
daalt met mij af in de hel van mijn eenzaamheid, daar waar mijn zelfbeslotenheid
mij gevangen houdt. Hoe diep ik ook verval, Hij is daar. Dat is zijn
menswording in mij.
hand kan ik altijd terug de berg op, naar het huis van de Vader en van mijn
naaste. Alleen zijn onvoorwaardelijke liefde zal me werkelijk vrij maken van al
wat mij op mezelf teruggeplooid houdt.
