Tijdens
een interview dd 16 oktober 2012 nalv de Synode voor de nieuwe evangelisatie,
noemde de Paus drie redenen om hoopvol te zijn voor de toekomst van het
christendom.
1. Ten eerste, “het verlangen naar God is ingeschreven
in het diepste van elke mens en kan niet verdwijnen.” Hij verwees hierbij naar
de heilige Augustinus die zegt dat de mens geen rust kan kennen zolang hij God
niet kent.
in het diepste van elke mens en kan niet verdwijnen.” Hij verwees hierbij naar
de heilige Augustinus die zegt dat de mens geen rust kan kennen zolang hij God
niet kent.
2. Vervolgens, zo stelt Benedictus, “het Evangelie van
Christus is gewoon waar, en de waarheid veroudert nooit.” Hij is van mening dat
“de dagen van de ideologieën geteld zijn”. Ze kunnen weliswaar “krachtig en
onweerstaanbaar” lijken. Toch verouderen ze snel en verliezen ze hun kracht. “Het
ontbreekt hun aan diepe waarheid.”: “Het zijn splinters van waarheid, maar
uiteindelijk vernietigen ze zichzelf.” Hieruit volgt dat “vermits het Evangelie
steeds nieuwe dimensies laat kennen in elk tijdperk van de geschiedenis” de
Paus ervan “overtuigd is dat er een nieuwe lente aankomt voor het christendom.”
Christus is gewoon waar, en de waarheid veroudert nooit.” Hij is van mening dat
“de dagen van de ideologieën geteld zijn”. Ze kunnen weliswaar “krachtig en
onweerstaanbaar” lijken. Toch verouderen ze snel en verliezen ze hun kracht. “Het
ontbreekt hun aan diepe waarheid.”: “Het zijn splinters van waarheid, maar
uiteindelijk vernietigen ze zichzelf.” Hieruit volgt dat “vermits het Evangelie
steeds nieuwe dimensies laat kennen in elk tijdperk van de geschiedenis” de
Paus ervan “overtuigd is dat er een nieuwe lente aankomt voor het christendom.”
3. Tot slot, de Paus onderscheidt bij de jonge
generaties “de bewustwording van deze afwezigheid van rust” die Augustinus
vernoemt. Dit brengt de jongeren ertoe om “op erop uit te trekken om de
schoonheid van het christendom opnieuw te ontdekken. Niet in een verouderdde
of lauwe versie. Wel in zijn radicaliteit en diepgang.”
generaties “de bewustwording van deze afwezigheid van rust” die Augustinus
vernoemt. Dit brengt de jongeren ertoe om “op erop uit te trekken om de
schoonheid van het christendom opnieuw te ontdekken. Niet in een verouderdde
of lauwe versie. Wel in zijn radicaliteit en diepgang.”
