van Ignatius over omgaan met crisis gaat over keuze.
nooit verandering aanbrengen in de voornemens en in het besluit waartoe men de
dag vóór die troosteloosheid of bij de vorige vertroosting gekomen was, maar er
vastbesloten en standvastig in zijn.
Want zoals het bij vertroosting meer de goede geest is die ons leidt en
raad geeft, zo is het bij troosteloosheid de kwade geest. Met zijn raadgevingen kunnen wij niet de weg
inslaan die uitkomst biedt. (G.O. nr 318)
bepaalde keuzes hier zo snel mogelijk een einde aan te maken. De raad die
Ignatius hier geeft is net omgekeerd: het is beter je te onthouden van het
maken van keuzes. Houd je liever aan de beslissingen die je voordien genomen
hebt, in tijden van troost. Toen had je
vaste grond onder de voeten. Die heeft je
toegelaten om op verantwoorde wijze te onderscheiden en te kiezen. Nu zit je in
het duister. De ervaring leert dat dit niet eindeloos duurt. Wees geduldig en
wacht tot je in rustiger vaarwater komt. Dan kan je opnieuw onderscheiden wat
je te doen staat.
