Aan het internet wordt vaak verweten dat het de surfer meeneemt in een virtuele wereld die met de werkelijkheid ten gronde geen uitstaans heeft.
John, een Ierse medebroeder merkte hieromtrent fijntjes op dat de Geestelijke Oefeningen van Ignatius een belangrijke plaats toekennen aan de verbeelding. Ze nodigen uit, onder meer, om in de huid van andere personages te kruipen, te voelen zoals zij voelen, te kijken doorheen hun ogen …
Het op deze wijze gebruiken van de zintuigen en het verbeeldingsvermogen kan de mens, of hij nu jong is of ouder, helpen om meer op het spoor te komen van zijn diepste verlangen; om te ontdekken welke zijn of haar manier is om in de voetsporen te treden van Jezus.
Virtueel hoeft geen vlucht te zijn. Het kan een weg zijn naar meer leven. De uitdaging is wel om te vermijden dat je je verliest of vermeit in die verbeelding. Want dan dreigt het landen op de harde grond van de werkelijkheid bepaald onaangenaam te zijn.
Dit is belangrijk als je via het internet instrumenten wil aanbieden om mensen te helpen in hun groei. Ook internet schreeuwt om pedagogie.
