gemeenschappen die zich solidariteitsgemeenschappen noemen. Het gaat over
jezuïetenhuizen waar men ervoor kiest om ex-gevangenen of vluchtelingen voor
langere tijd in huis op te nemen. Met
soms onverwachte gevolgen.
vaak wat oudere jezuïeten. De overste vond het een prima idee, maar nogal wat
van de medebroeders hadden vragen. Na uitvoerige onderscheiding, gebed en
overleg werd besloten om het een kans te geven en drie vluchtelingen op te
nemen.
mondvol Spaans. Aan tafel begon men daarom geleidelijk aan trager, duidelijker
en ook iets luider te spreken. Zo konden de nieuwe bewoners alvast iets
begrijpen. Aan tafel zaten uiteraard ook de oudste medebroeders. Sommigen onder
hen hadden met de jaren gehoorproblemen ontwikkeld. Beetje bij beetje hadden
zij daardoor afgehaakt van de tafelgesprekken en eigenlijk ook van het
gemeenschapsleven. Tot hun verbazing konden zij het gesprek opnieuw volgen. En
ja hoor, geleidelijk aan begonnen zijn terug aan te sluiten bij het ruimere
gemeenschapsleven.
goede …
