Leo De Weerdt sj gaf een tijd geleden een interview aan Kerknet.be. Hij reflecteerde er
over hoe zijn werk als gevangenisaalmoezenier hem de barmhartigheid langs de
binnenkant heeft doen ontdekken en verdiepen. Enkele citaten:
nauwelijks opkijken. En als hij/zij dan toch het neergebogen hoofd opheft zie
je een vernederde en beschaamde blik.
vernederde Christus zoals je die weet afgebeeld op schilderijen en prenten en waarover de
psalmist schrijft: (Ps3) “Hoe talrijk
zijn mijn tegenstanders maar U God heft eens mijn hoofd weer omhoog”.
gevangene terug het hoofd kan oprichten. Hij of zij raakt er bijna gewoon aan om
met een neergeslagen blik door het leven te gaan.
Maar dan breekt er een moment door dat verdriet en
vernedering wegebben en de gevangene met de woorden van de psalmist kan zeggen:
Gij trekt me weer recht zodat ik mijn
hoofd opnieuw durf op te richten.
En in deze liefdesbeweging die zich op een bijzondere
en unieke wijze heeft getoond in het leven van Jezus zien wij hoe God zich uiteindelijk
zo diep naar ons mensen toewendt dat uiteindelijk geen enkele menselijke blik hoe
teneer geslagen ook Hem niet zou kunnen ontmoeten. …Van deze ontmoeting zijn we
in de gevangenis vaak stille getuigen.
